วันพฤหัสบดีที่ 7 มีนาคม พ.ศ. 2556

ปุณโณวาทสูตร

 ปุ.  ข้าแต่พระองค์ผู้เจริญ       ข้าพระองค์อันพระผู้มีพระภาคเจ้าทรง  
สั่งสอนด้วยโอวาทย่อ ๆ นี้แล้ว   มีชนบทชื่อสุนาปรันตะ   เป็นที่ที่ข้าพระองค์
จักไปอยู่.
   [๗๕๗]   พ.   ดูก่อนปุณณะ    พวกมนุษย์ชาวสุนาปรันตชนบทดุร้าย
หยาบช้านัก  ถ้าพวกมนุษย์ชาวสุนาปรันตชนบทจักด่า  จักบริภาษเธอ   เธอจัก
มีความคิดอย่างไรในมนุษย์พวกนั้น.
   ปุ.   ข้าแต่พระองค์ผู้เจริญ    ถ้าพวกมนุษย์ชาวสุนาปรันตชนบทจักด่า
จักบริภาษข้าพระองค์  ข้าพระองค์จักมีความคิดในพวกเขาอย่างนี้ว่า  พวกมนุษย์
ชาวสุนาปรันตชนบทนี้   ยังดีนักหนาที่ไม่ให้การประหารเราด้วยฝ่ามือ   ข้าแต่
พระผู้มีพระภาคเจ้าผู้สุคต   ข้าพระองค์มีความคิดในมนุษย์พวกนั้นอย่างนี้.
    [๗๕๘]  พ.  ดูก่อนปุณณะ  ก็ถ้าพวกมนุษย์ชาวสุนาปรันตชนบทจัก
ให้การประหารเธอด้วยฝ่ามือ  เธอจักมีความคิดอย่างไรในมนุษย์พวกนั้น.
   ปุ.  ข้าแต่พระองค์ผู้เจริญ    ถ้าพวกมนุษย์ชาวสุนาปรันตชนบทจักให้
การประหารข้าพระองค์ด้วยฝ่ามือ  ข้าพระองค์จักมีความคิดในพวกเขาอย่างนี้ว่า
พวกมนุษย์ชาวสุนาปรันตชนบทนี้       ยังดีนักหนาที่ไม่ให้การประหารเราด้วย
ก้อนดิน   ข้าแต่พระผู้มีพระภาคเจ้าผู้สุคต   ข้าพระองค์จักมีความคิดในมนุษย์
พวกนั้น  อย่างนี้. 
         [๗๕๙]  พ.  ดูก่อนปุณณะ     ก็ถ้าพวกมนุษย์ชาวสุนาปรันตชนบท
จักให้การประหารเธอด้วยก้อนดิน  เธอจักมีความคิดอย่างไรในมนุษย์พวกนั้น.
         ปุ.  ข้าแต่พระองค์ผู้เจริญ  ถ้าพวกมนุษย์ชาวสุนาปรันตชนบท  จักให้
การประหารข้าพระองค์ด้วยก้อนดิน     ข้าพระองค์จักมีความคิดในพวกเขาอย่าง
นี้ว่า  พวกมนุษย์ชาวสุนาปรันตชนบทนี้    ยังดีหนักหนาที่ไม่ให้การประหารเรา
หน้าที่ 438

ด้วยท่อนไม้ ข้าแต่พระผู้มีพระภาคเจ้าผู้สุคต ข้าพระองค์จักมีความคิดในมนุษย์
พวกนั้นอย่างนี้.   
                           

ทรงแสดงความดุร้าย

[๗๖๐] พ. ดูก่อนปุณณะ ก็ถ้าพวกมนุษย์ชาวสุนาปรันตชนบท จัก ให้การประหารเธอด้วยท่อนไม้ เธอจักมีความคิดอย่างไรในมนุษย์พวกนั้น. ปุ. ข้าแต่พระองค์ผู้เจริญ ถ้าพวกมนุษย์ชาวสุนาปรันตชนบท จัก ให้การประหารข้าพระองค์ด้วยท่อนไม้ ข้าพระองค์จักมีความคิดในพวกเขา อย่างนี้ว่า พวกมนุษย์ชาวสุนาปรันตชนบทนี้ ยังดีนักหนาที่ไม่ให้การประหาร เราด้วยศาสตรา ข้าแต่พระผู้มีพระภาคเจ้าผู้สุคต ข้าพระองค์จักมีความคิดใน มนุษย์พวกนั้นอย่างนี้. [๗๖๑] พ. ดูก่อนปุณณะ ก็ถ้าพวกมนุษย์ชาวสุนาปรันตชนบท จักให้การประหารเธอด้วยศาสตรา เธอจักมีความคิดอย่างไรในมนุษย์พวกนั้น. ปุ. ข้าแต่พระองค์ผู้เจริญ ถ้าพวกมนุษย์ชาวสุนาปรันตชนบท จัก ให้การประหารข้าพระองค์ด้วยศาสตรา ข้าพระองค์จักมีความคิดในพวกเขา อย่างนี้ว่า พวกมนุษย์ชาวสุนาปรันตชนบทนี้ ยังดีนักหนาที่ไม่ปลิดชีพเราเสีย ด้วยศาสตราอันคม ข้าแต่พระผู้มีพระภาคเจ้าผู้สุคต ข้าพระองค์จักมีความคิด ในมนุษย์พวกนั้นอย่างนี้. [๗๖๒] พ. ดูก่อนปุณณะ ก็ถ้าพวกมนุษย์ชาวสุนาปรันตชนบทจัก ปลิดชีพเธอเสียด้วยศาสตราอันคม เธอจักมีความคิดอย่างไรในมนุษย์พวกนั้น. ปุ. ข้าแต่พระองค์ผู้เจริญ ถ้าพวกมนุษย์ชาวสุนาปรันตชนบทจัก ปลิดชีพข้าพระองค์ด้วยศาสตราอันคม ข้าพระองค์จักมีความคิดในพวกเขา อย่างนี้ว่า มีเหล่าสาวกของพระผู้มีพระภาคเจ้า ที่อึดอัดเกลียดชังร่างกายและ

 
ชีวิต   พากันแสวงหาศาสตราสังหารชีพอยู่แล    เราไม่ต้องแสวงหาสิ่งดังนั้นเลย    
ก็ได้ศาสตราสังหารชีพแล้ว    ข้าแต่พระผู้มีพระภาคเจ้าผู้สุคต   ข้าพระองค์จักมี
ความคิดในมนุษย์พวกนั้นอย่างนี้.
          [๗๖๓]  พ.  ดีละ ๆ ปุณณะ.   เธอประกอบด้วยทมะและอุปสมะดังนี้ 
แล้ว   จักอาจเพื่อจะอยู่ในสุนาปรันตชนบทได้แล  ดูก่อนปุณณะ  เธอจงสำคัญ
กาลที่ควรในบัดนี้เถิด.
          ครั้งนั้นแล    ท่านพระปุณณะยินดีอนุโมทนาพระภาษิตของพระผู้มี- 
พระภาคเจ้าแล้ว  ลุกจากอาสนะ  ถวายอภิวาทพระผู้มีพระภาคเจ้าทำประทักษิณ
แล้วเก็บเสนาสนะ   ถือบาตรจีวรเดินทางจาริกไปยังที่ตั้งสุนาปรันตชนบท   เมื่อ
จาริกไปโดยลำดับ  ได้ลุถึงสุนาปรันตชนบทแล้ว.
          [๗๖๔]  เป็นอันว่า  ท่านพระปุณณะอยู่ในสุนาปรันตชนบทนั้น ครั้ง
นั้นแล   ท่านพระปุณณะได้ให้พวกมนุษย์ชาวสุนาปรันตชนบทกลับใจแสดงตน
เป็นอุบาสกประมาณ   ๕๐๐ คน    ภายในพรรษานั้นเอง    กลับใจแสดงตนเป็น
อุบาสิกาประมาณ   ๕๐๐  คน   ภายในพรรษานั้นเอง    และตัวท่านได้ทำให้แจ้ง
ซึ่งวิชชา ๓ ภายในพรรษานั้นเหมือนกัน    ครั้นสมัยต่อมา   ท่านได้ปรินิพพาน
แล้ว.
          ครั้งนั้นแล  ภิกษุมากด้วยกันเข้าไปเฝ้าพระผู้มีพระภาคเจ้ายังที่ประทับ
แล้วถวายอภิวาทพระผู้มีพระภาคเจ้า    นั่ง  ณ  ที่ควรส่วนข้างหนึ่ง     พอนั่ง
เรียบร้อยแล้ว    ได้กราบ  ทูลพระผู้มีพระภาคเจ้าดังนี้ว่า    ข้าแต่พระองค์ผู้เจริญ
กุลบุตรชื่อปุณณะที่พระผู้มีพระภาคเจ้าทรงสั่งสอนด้วยพระโอวาทย่อ ๆ นั้น
ทำกาละเสียแล้ว   เธอมีคติเป็นอย่างไร   มีสัมปรายภพเป็นอย่างไร.


                       ทรงแสดงถึงปรินิพพาน
[๗๖๕] พ. ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ปุณณกุลบุตร เป็นบัณฑิต ได้ 
บรรลุธรรมสมควรแก่ธรรมแล้ว ทั้งไม่ให้เราลำบากเพราะเหตุแห่งธรรม
ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ปุณณกุลบุตรปรินิพพานแล้ว.
พระผู้มีพระภาคเจ้าได้ตรัสพระภาษิตนี้แล้ว ภิกษุเหล่านั้นต่างชื่นชม
ยินดีพระภาษิตของพระผู้มีพระภาคเจ้าแล.                              

 

 จบ ปุณโณวาทสูตร ที่ ๓

http://palungjit.com/tripitaka/default.php?cat=2300058

ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น