วันศุกร์ที่ 20 กันยายน พ.ศ. 2556

ทุกข์สูตร



ทุกขสูตร
             [๑๗] ดูกรภิกษุทั้งหลาย บุคคล ๗ จำพวกนี้ เป็นผู้ควรของคำนับ ฯลฯ เป็นนาบุญของโลกไม่มีนาบุญอื่นยิ่งกว่า ๗ จำพวกเป็นไฉน บุคคลบางคนในโลกนี้ พิจารณาเห็นความทุกข์ มีความสำคัญว่าเป็นทุกข์ ทั้งรู้ว่าเป็นทุกข์ ในสังขาร ทั้งปวง ฯลฯ ดูกรภิกษุทั้งหลาย บุคคล ๗ จำพวกนี้แล เป็นผู้ควรของคำนับ เป็นผู้ควรของต้อนรับ เป็นผู้ควรของทำบุญ เป็นผู้ควรกระทำอัญชลี เป็นนาบุญ ของโลกไม่มีนาบุญอื่นยิ่งกว่า ฯ
จบสูตรที่ ๗
อนัตตาสูตร
             ดูกรภิกษุทั้งหลาย บุคคล ๗ จำพวกนี้ เป็นผู้ควรของคำนับ ฯลฯ เป็น นาบุญของโลกไม่มีนาบุญอื่นยิ่งกว่า ๗ จำพวกเป็นไฉน บุคคลบางคนในโลกนี้ พิจารณาเห็นว่าเป็นอนัตตา มีความสำคัญว่าเป็นอนัตตา ทั้งรู้ว่าเป็นอนัตตา ใน ธรรมทั้งปวง ฯลฯ ดูกรภิกษุทั้งหลาย บุคคล ๗ จำพวกนี้แล เป็นผู้ควรของ คำนับ ฯลฯ เป็นนาบุญของโลกไม่มีนาบุญอื่นยิ่งกว่า ฯ
จบสูตรที่ ๘
             เนื้อความพระไตรปิฎก เล่มที่ ๒๓ บรรทัดที่ ๓๑๗ - ๓๖๗. หน้าที่ ๑๔ - ๑๖. http://www.84000.org/tipitaka/pitaka2/v.php?B=23&A=317&Z=367&pagebreak=0              ศึกษาอรรถกถานี้ ได้ที่ :- http://www.84000.org/tipitaka/attha/attha.php?b=23&i=17              สารบัญพระไตรปิฎกเล่มที่ ๒๓ http://www.84000.org/tipitaka/read/?สารบัญพระไตรปิฎกเล่มที่_๒๓ http://www.84000.org/tipitaka/read/?index_23




           
๓. ทัณฑสูตร  ผู้ท่องเที่ยวไปในโลกเพราะไม่เห็นอริยสัจ


           [๑๗๑๖]  ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย        เปรียบเหมือนท่อนไม้ที่บุคคลขว้าง

ขึ้นไปบนอากาศแล้ว   บางคราวเอาโคนตกลงมาก็มี     บางคราวเอาตอนกลาง

ตกลงมาก็มี  บางคราวเอาปลายตกลงมาก็มี   ฉันใด    สัตว์ทั้งหลาย   ผู้มีนิวรณ์

คือ อวิชชา      มีตัณหาเป็นเครื่องประกอบ      ได้แล่นไปอยู่     ท่องเที่ยวไปอยู่

บางคราวจากโลกนี้ไปสู่ปรโลกก็มี    บางคราวจากปรโลกมาสู่โลกนี้ก็มี   ฉันนั้น

เหมือนกัน   ข้อนั้น  เพราะเหตุไร  เพราะไม่เห็นอริยสัจ ๔     อริยสัจ ๔ เป็นไฉน

คือ  ทุกขอริยสัจ ฯลฯ    ทุกขนิโรธคามินีปฏิปทาอริยสัจ     ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย

เพราะฉะนั้นแหละ

   เธอทั้งหลายพึงการทำความเพียรเพื่อรู้ตามความเป็นจริงว่านี้ทุกข์ ฯลฯ  นี้ทุกขนิโรธคามินีปฏิปทา.



                                           จบทัณฑสูตรที่  ๓



                                           อรรถกถาทัณฑสูตร
           พึงทราบอธิบายในทัณฑสูตรที่  ๓.

           คำว่า  จากโลกนี้ไป   สู่ปรโลก    ความว่า      จากโลกนี้ไปโลกอื่น  คือ

นรกบ้าง   กำเนิดสัตว์เดรัจฉานบ้าง   เปรตวิสัยบ้าง   มนุษยโลกบ้าง   เทวโลก
บ้าง.   อธิบายว่า  เกิดในวัฏฏะนั่นแหล่ะบ่อย ๆ.

                                  จบอรรถกถาทัณฑสูตรที่  ๓

ทัณฑสูตร

 


            
๓. ทัณฑสูตร  ผู้ท่องเที่ยวไปในโลกเพราะไม่เห็นอริยสัจ
           [๑๗๑๖]  ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย        เปรียบเหมือนท่อนไม้ที่บุคคลขว้าง

ขึ้นไปบนอากาศแล้ว   บางคราวเอาโคนตกลงมาก็มี     บางคราวเอาตอนกลาง

ตกลงมาก็มี  บางคราวเอาปลายตกลงมาก็มี   ฉันใด    สัตว์ทั้งหลาย   ผู้มีนิวรณ์

คือ อวิชชา      มีตัณหาเป็นเครื่องประกอบ      ได้แล่นไปอยู่     ท่องเที่ยวไปอยู่

บางคราวจากโลกนี้ไปสู่ปรโลกก็มี    บางคราวจากปรโลกมาสู่โลกนี้ก็มี   ฉันนั้น

เหมือนกัน   ข้อนั้น  เพราะเหตุไร  เพราะไม่เห็นอริยสัจ ๔     อริยสัจ ๔ เป็นไฉน

คือ  ทุกขอริยสัจ ฯลฯ    ทุกขนิโรธคามินีปฏิปทาอริยสัจ     ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย

เพราะฉะนั้นแหละ   เธอทั้งหลายพึงการทำความเพียรเพื่อรู้ตามความเป็นจริงว่า

นี้ทุกข์ ฯลฯ  นี้ทุกขนิโรธคามินีปฏิปทา.

                                           จบทัณฑสูตรที่  ๓


                                           อรรถกถาทัณฑสูตร
           พึงทราบอธิบายในทัณฑสูตรที่  ๓.

           คำว่า  จากโลกนี้ไป   สู่ปรโลก    ความว่า      จากโลกนี้ไปโลกอื่น  คือ

นรกบ้าง   กำเนิดสัตว์เดรัจฉานบ้าง   เปรตวิสัยบ้าง   มนุษยโลกบ้าง   เทวโลก

บ้าง.   อธิบายว่า  เกิดในวัฏฏะนั่นแหล่ะบ่อย ๆ.

                                  จบอรรถกถาทัณฑสูตรที่  ๓